0015

⬢⬢⬢

ตอนที่ 15 หงส์น้อยไพเราะกว่าหงส์แก่

“ไม่เคยเรียนหรอกครับ แค่ยาเหล่านี้ผมเคยซื้อบ่อย ๆ นานเข้าก็เลยจดจำได้”

ฮั่วอวี่หาวส่ายหน้า จากนั้นก็เอ่ยถามราวกับไม่ได้ตั้งใจ “อีกคนที่ท่านหมอพูดถึง เป็นเด็กที่อายุพอ ๆ กับผมหรือเปล่าครับ”

ซื้อบ่อยงั้นรึ ถ้ากินยาพวกนี้บ่อย ๆ คนธรรมดาคงได้บำรุงจนโง่ไปเลย

ชายวัยกลางคนบ่นพึมพำในใจ ไม่ได้แฉฮั่วอวี่หาว ส่วนคำถามของเขาก็เพียงส่ายหน้า

“โรงหมอมักรักษาความลับของผู้ป่วยมาโดยตลอด ข้าตอบคำถามเจ้าไม่ได้ ตามข้ามา ข้าจะจ่ายยาให้”