ตอนที่ 144 ขึ้นดาดฟ้าสูดลม

ตอนที่ 144 ขึ้นดาดฟ้าสูดลม

ลู่หว่านหว่านค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่งบนเตียง ดวงตาสีดำสวยงามฉายแววตามอำเภอใจ “ไปให้พ้น ฉันต้องไปบริษัทตอนบ่าย”

สายตาจี้หวยโจวตกลงบนไหล่เปลือยของเธอ รวมถึงรอยจูบบนลำคอและกระดูกไหปลาร้า แววตาเขามืดลง ราวกับยังไม่หายอิ่มเอม

ลู่หว่านหว่านสบตาเขา ก็เดาได้ทันทีว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ผู้ชายคนนี้พอได้ลิ้มรสแล้ว ในหัวก็มีแต่เรื่องพวกนั้น “วางใจเถอะ คืนนี้ฉันกลับไปนอนที่บ้าน ต่อให้อยากทำอะไรก็ทำไม่ได้”