ตอนที่ 7 กินอาหารกลางคืน

ตอนที่ 7 กินอาหารกลางคืน

เสิ่นอวี๋จิ่นรู้ว่าถามต่อไปก็คงไม่ได้อะไร เห็นเธออีกพูดเช่นนี้ จึงพยักหน้า กล่าวเสียงนุ่มว่า “เอาล่ะ ไปเถอะ”

เขาหยุดครู่หนึ่ง จู่ ๆ ก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงถามอีกว่า “เอ้อ เธอเลิกงานกี่โมง”

“สิบเอ็ดโมง” หลีซือหย่าตอบ

เธอเป็นพนักงานพาร์ตไทม์ วันหนึ่งแค่ทำงานสามชั่วโมงก็พอ

“ได้ ผมรู้แล้ว เดี๋ยวเลิกงานผมจะไปส่งเธอกลับ ดึกขนาดนี้ เธอเรียกแท็กซี่กลับคนเดียวไม่ปลอดภัย” เสิ่นอวี๋จิ่นกล่าวอย่างเอาใจใส่ยิ่ง

หลีซือหย่าไม่ได้ปฏิเสธทั้งไม่ได้ตอบตกลง เพียงเอ่ยเบา ๆ ว่า อืม ทักทายเขาเล็กน้อยแล้วจึงกอดถาดในมือหมุนตัวออกจากห้องส่วนตัวไป