กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อือ” เสิ่นจวินอี้มองเขาแวบหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไร แต่การกระทำกลับเด็ดขาดทำให้มือเขาใช้การไม่ได้
“นาย นาย” ตอนนี้ทุกคนในสำนักกระบี่ได้แต่มองเสิ่นจวินอี้ทำอะไรตามใจกับเจ้าสำนักของพวกเขา พวกเขาทำอะไรไม่ได้ ได้แต่มองตาค้าง
เว่ยหนานเห็นว่าไม่มีใครในสำนักสนใจเขา ก็รู้สึกหนาวใจ “พวกแกทำอะไรกัน ทำไมไม่สนใจฉัน ฉันเป็นเจ้าสำนักของพวกแกนะ ฉันล้มลงแล้วมีประโยชน์อะไรกับพวกแก”
“ฉัน…ฉัน…อาจารย์ ฉันก็สู้เขาไม่ได้”