กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เราเดินต่อไปแบบนี้ไม่ได้แล้ว ต้องหาทางทำลายค่ายกล พี่สวี ไม่รู้ว่าคุณสังเกตไหม? ยิ่งเดินบนเส้นทางนี้นานเท่าไร อารมณ์ของคนก็จะถูกกระทบหนักขึ้นเท่านั้น จนสุดท้ายทนไม่ไหว ฆ่าตัวตายหรือถูกบีบให้เป็นบ้า” เสียงของเสิ่นซูหลีที่เย็นใสไพเราะดังมาจากด้านหลังของเขา
สวี่เยี่ยนชิงได้ยินคำพูดของเสิ่นซูหลีก็คิดได้ทันที “อาหลี เธอพูดถูก ก็ยังเธอนี่แหละที่ไวต่อเหตุการณ์ เมื่อครู่ฉันยังนึกว่าเป็นเพราะเหตุผลของตัวเอง ไม่ได้คิดถึงข้อนี้เลย หากวันนี้เธอไม่ได้มากับฉัน ครั้งหน้าฉันมาคนเดียวเกรงว่าคงตกหลุมพรางเข้าแล้ว”