กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขาที่ตกไปอยู่ในมือของเสิ่นซูหลีก็ยังไม่ยอมแพ้ เปลวไฟบนร่างกายลุกโชนขึ้นกว่าเดิม ราวกับต้องการใช้โอกาสนี้เผาผลาญเสิ่นซูหลีให้สิ้นซาก
ทว่าเสิ่นซูหลีกลับดูไม่กลัวไฟแม้แต่น้อย เธอใช้มือเปล่าจับมันไว้โดยตรงเสมือนไม่รู้สึกร้อนเลยสักนิด ทางเสิ่นซูหลีไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่กลับเป็นเต่าน้อยตัวนั้นที่ทนไม่ไหว มันสั่นร่างกายของตัวเองอย่างไม่หยุดหย่อน บางครั้งยังส่งเสียงร้องแปลก ๆ ออกมา
ไม่นานนัก เสียงใส ๆ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นว่า “ข้ายอมผิดแล้ว! ข้ารู้ว่าข้าผิดแล้ว! เจ้าปล่อยข้าไปเถอะ ข้าคือเต่าสวินอู่ เป็นสัตว์เทพโบราณนะ”
“เจ้าคือสวินอู่? ข้ายังเป็นหงส์แดงเลย” เสิ่นซูหลีกล่าวอย่างเรียบเฉย