กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
[……]
ระบบรู้สึกว่าตัวเองกับเสิ่นหลีหลีไม่มีอะไรจะพูดกันแล้ว ปล่อยให้เธอคิดอะไรก็ตามใจ ถ้าเธอทำตัวเองจนตายจริง ๆ ก็ไม่ต้องให้มันลงมือเอง
ตอนนี้ เสิ่นซูหลีคลำทางจนเกือบถึงตำแหน่งของราชินีผึ้งแล้ว เธอกำลังเข้าใกล้ไปทางนั้น เพียงแต่ยิ่งเข้าใกล้ทางนั้นเท่าไร ก็ยิ่งเจอสัตว์อสูรประเภทผึ้งมากขึ้น พวกมันมีหน้าเป็นมนุษย์แต่ตัวเป็นผึ้ง มองแล้ว อืม! แปลกพอสมควร
พวกมันราวกับมองไม่เห็นเสิ่นซูหลี ต่างเฉียดผ่านข้างตัวเธอไป
แน่นอนว่าพวกมันมองไม่เห็นเธอก็มีเหตุผล เธอสวมผ้าคลุมล่องหน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาที่ไม่จำเป็น เสิ่นซูหลีตั้งใจทำแบบนี้ ไม่ใช่เพราะอย่างอื่น แต่เพราะแบบนี้เร็วกว่า