กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฉันเป็นอย่างไรก็ไม่ต้องให้นายเป็นห่วงหรอก นายคิดดูเองเถอะว่าตอนนี้ตัวเองจะทำอย่างไรดี” เสิ่นซูหลีมองลู่อี๋เหรินด้วยสีหน้าสะใจอยู่บ้าง
[ติ๊ง! โฮสต์ ลบสำเร็จแล้ว มีคำสั่งอื่นอีกไหม?]
[ไม่มีแล้ว สำเร็จก็พอ จิวจิ่ว ลำบากเธอแล้ว เธอถอยไปก่อนเถอะ]
[ทราบแล้ว โฮสต์]
“คงไม่คิดว่าฉันไม่มีแผนอื่นเตรียมไว้หรอกนะ” เสิ่นเหยียนจือเผยรอยยิ้มลึกลับ เสิ่นซูหลีเห็นดังนั้นก็ขมวดคิ้วแน่น เขาเป็นเช่นนี้นางยังไม่รู้อีกหรือ? เขาต้องซ่อนอะไรเลวร้ายไว้แน่