กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อาหลี ตอนนี้พาฉันไปพบนางได้ไหม”
เสิ่นซูหลี “...”
เธอรู้ว่าน้าอาจจะร้อนใจ แต่ไม่คิดเลยว่าเขาจะร้อนใจถึงเพียงนี้ แค่พักฟื้นร่างกายสักหน่อยก็จะไปพบเสิ่นหลีหลีแล้ว ดูเหมือนการมีอยู่ของเสิ่นหลีหลีจะสำคัญมากจริง ๆ
“น้า พาคุณไปพบนางได้ แต่คุณช่วยจัดการแผลบนตัวก่อนได้ไหม นี่ สมุนไพรโอสถที่ฉันหลอมเองใช้กับแผลภายนอกได้ดีเป็นพิเศษ คุณกินสักสองเม็ดเถอะ” เสิ่นซูหลีพูดพลางยื่นสมุนไพรโอสถให้เขา
เสิ่นจวินอี้จู่ ๆ ก็รู้สึกจมูกตึง ๆ เบ้าตาก็ร้อนผ่าว เขารับสมุนไพรโอสถมาด้วยตาคมองต่ำ ผ่านไปครู่หนึ่งจึงกลืนสมุนไพรโอสถลงไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน