กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ก็ได้ ในเมื่อพวกคุณพูดแบบนี้แล้ว ฉันก็จะบอกพวกคุณก็แล้วกัน”
“ดี” โจวอวิ๋นเซียวทำท่าตั้งใจฟังทันที ส่วนเสิ่นซูหลีไม่แสดงออกทางสีหน้า แต่ในใจกลับเริ่มจริงจังขึ้นเรื่อย ๆ
ขณะที่พวกเขาพูดกัน พวกเขาก็ยิ่งเข้าใกล้ประตูเมืองมากขึ้น คนที่อยู่ข้างหน้าฟังคนผู้นี้พูด ก็มองไปทางเสิ่นซูหลีกับพวกด้วยสายตาแหลมคม “พวกคุณกำลังพูดอะไรกัน”
“ไม่…ไม่มีอะไร ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านมาที่นี่ได้อย่างไร” สีหน้าของคนผู้นั้นตื่นตระหนกเล็กน้อย ดวงตาโลดแล่นกวาดไปรอบหนึ่ง