กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอเสิ่นซูหลีมาถึงก็เห็นภาพอันตรายถึงเพียงนี้ เธอพึมพำเบา ๆ “ให้ตายเถอะ ศิษย์พี่คนที่สามของฉันน่าสังเวชขนาดนี้เลยหรือ”
โจวอวิ๋นเซียว: “???”
เขาไม่เพียงเห็นภาพลวงตา แต่ยังได้ยินเสียงหลอนด้วย
“น้อง…อึก…” เขาอยากพูดเพื่อยืนยันสักหน่อย แต่กลับพูดไม่ออกเลย ตรงกันข้ามยังดึงให้ลำคอเจ็บ เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองจะทนได้อีกนานเท่าไร
“ศิษย์พี่คนที่สาม อย่าพูด อย่าขยับ ฉันจะเข้าไปช่วยคุณ” เสิ่นซูหลีรีบพูด เธอกลัวว่าถ้าโจวอวิ๋นเซียวขยับอีกไม่กี่ที ขาจะหัก