กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ไม่ต้องมองแล้ว ตอนนี้ไม่มีใครออกหน้าให้เธอ แน่นอนว่าพวกหมาเลียของเธอก็ด้วย ยังไงตอนนี้พวกเขามีใจแต่ไม่มีแรง มองไปก็เปล่าประโยชน์ เธอว่าฉันควรปล่อยเธอลงไปดีไหม”
“เธอ... เธอควรปล่อยฉันไป เสิ่นซูหลี ฉันไม่ใช่สู้เธอไม่ได้ แค่วันนี้ยังไม่ได้เตรียมตัวเท่านั้น พอฉันมีตบะระดับเดียวกับเธอ ฉันต้องสู้เธอได้แน่ ถ้าไม่เชื่อก็ลองดูได้เลย!” เสิ่นอันรั่วกลอกดวงตา แล้วยืดเอวตรง เชิดคิ้วมองเสิ่นซูหลี