กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉินเหนียนเฝ้ามองอยู่นาน ไม่รู้ว่าเวลาล่วงเลยไปเท่าใด เขาจึงหยิบขวดสมุนไพรโอสถออกมาจากแหวนเก็บสมบัติอย่างเงียบเชียบ แล้วป้อนให้เส้าหยางกินเข้าไป
นี่คือสมุนไพรโอสถที่ดีที่สุดเท่าที่เขาสามารถนำออกมาได้แล้ว หากยังไร้หนทางอีก เขาก็หมดปัญญาจริง ๆ บัดนี้ทำได้เพียงพยายามให้ถึงที่สุดแล้วรอฟังลิขิตสวรรค์ หวังว่าเส้าหยางคนดีจะมีเทวดาคุ้มครองจนไม่เป็นอะไร มิฉะนั้นเขาก็ไม่รู้จริง ๆ ว่าควรจะทำอย่างไรดี
พูดก็พูดเถอะ เจ้ายอดอย่างเขาช่างไร้ประโยชน์เสียจริง ยามที่ต้องการเขามากที่สุด เขากลับคิดหาหนทางไม่ได้แม้แต่น้อย