กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อจินลู่เห็นเหมิงกังนำค่ายกลสิบสังหารออกมาใช้ก็พลันกังวลเล็กน้อย “ผู้อาวุโสใหญ่ ใช้ค่ายกลนี้แล้วพวกเขาจะไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่”
สิ่งที่เขากลัวที่สุดก็คือ ถึงเวลานั้นไม่เพียงส่งคนของสำนักหมื่นกระบี่ลงจากเวทีไม่ได้ แม้แต่คนของพวกเขาเองก็ขึ้นเวทีไม่ไหว หากเป็นเช่นนั้นคงกลายเป็นตัวตลกครั้งใหญ่
“วางใจเถอะ ฉันเฝ้าจับตาดูอยู่ตลอด หากพวกเขาตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตจริง ๆ ฉันจะลงมือเอง” เขาไม่ได้โง่ ย่อมไม่มีทางมองดูดาวรุ่งแห่งอนาคตของสำนักตนตายไป นี่เป็นการฝึกฝนตัวเอง ไม่ใช่ให้พวกเขาเข้าไปตาย
“เช่นนั้นก็ดี เมื่อผู้อาวุโสใหญ่กล่าวเช่นนี้ ฉันก็วางใจ ที่นี่ฝากให้ท่านดูแล ฉันจะไปดูทางเจ้าสำนักและบอกเรื่องนี้ให้เจ้าสำนักทราบด้วย จะได้ไม่ต้องกังวล”