กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ระหว่างศิษย์พี่ศิษย์น้องกับฉันไม่ต้องเกรงใจหรอก” เสิ่นซูหลีโบกมือเบา ๆ ทั้งสองไม่รอช้า มุ่งหน้าไปยังทิศทางของทางออกในทันที
หลังจากเจียงหลีออกมาแล้ว เขายังคงระมัดระวังตัวเป็นอย่างดี แม้จะเป็นเช่นนั้น บนร่างของเขาก็ยังมีบาดแผลเล็กใหญ่เต็มไปหมด เขาก็เสียดายที่จะกินสมุนไพรโอสถ นอกจากบาดแผลจะสาหัสมากจริง ๆ ไม่อย่างนั้นโดยปกติแล้วเขาก็อดทนผ่านมันไปให้ได้
จนกว่าแผลจะมากเกินไปจนเลือดไหลไม่หยุดนั่นแหละ เขาถึงจะยอมกินสมุนไพรโอสถสักเม็ด รอให้บาดแผลค่อย ๆ สมานตัว เรียกได้ว่าเขาใช้สมุนไพรโอสถทุกเม็ดให้เกิดประโยชน์สูงสุดจริง ๆ