กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พฤกษาวิญญาณอะไร ยังมีอีกหรือไม่” ดวงตาหลายคู่จ้องตรงไปยังอสรพิษเจียว
หางตาของอสรพิษเจียวกระตุกเล็กน้อยหลายครั้ง ก่อนกล่าวอย่างไม่พอใจว่า “พวกเธอคิดจริง ๆ หรือว่าพฤกษาวิญญาณนั้นเป็นหัวไชเท้าผักกาด อยากได้เท่าไรก็มีเท่านั้น มันย่อมมีอยู่เพียงต้นเดียว ทั้งยังถูกฉันกินลงท้องไปแล้ว ต่อให้พวกเธออยากได้ก็ไม่มีทาง แต่หากพวกเธออ้อนวอนฉัน มอบผลประโยชน์ให้ฉันบ้าง ฉันก็อาจพิจารณาไม่ถือสาผู้น้อย แล้วพาพวกเธอออกไป”
“อย่างนั้นหรือ ที่จริงพวกเรายังมีอีกทางเลือกหนึ่ง” เสิ่นซูหลีมองเขาอย่างเรียบเฉย ราวกับไม่ร้อนใจแม้แต่น้อย