กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มันสามารถไปมาในน้ำอ่อนได้อย่างอิสระ เพียงแต่ไม่มีทางว่ายวนไปมาได้อย่างสะดวกนัก
จู่ ๆ เขาก็รู้สึกถึงอันตราย จึงหันไปมองเห็นดวงตาสีส้มทองคู่หนึ่งกำลังจ้องเขาอยู่ เขาตกใจจนรีบหายตัวไปทันที
เมื่อเขากลับมาปรากฏตัวบนเรือ เสิ่นอันรั่วนึกว่าเขาจะนำข่าวดีมาให้ นางจึงไม่ได้ถามแต่รีบคว้าพายมาพายเรือทันที แต่ผลคือเรือยังคงอยู่ที่เดิม
เสิ่นอันรั่ว: “???”
นางมองวิญญาณกระบี่ด้วยความสงสัย “คุณไม่ได้จัดการหรอกหรือ?”
“เปล่า ข้างล่างมีอสูรวิญญาณตัวหนึ่ง แล้วพอผมลงไปในน้ำอ่อน ผมก็ขยับไปไหนไม่ได้เลย”