กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เสี่ยวม่อ! เสี่ยวม่อ!” เสิ่นซูหลีตะโกนใส่ผิวน้ำเสียงดังอยู่ครู่หนึ่ง ก็ยังไม่เห็นเงาของเสี่ยวม่อ เธอขมวดคิ้วคิดอยู่ครู่หนึ่ง ตัดสินใจว่าจะไปรับมรดกก่อน ส่วนเสี่ยวม่อนั้น รอรับมรดกเสร็จแล้วค่อยกลับมาช่วยเขาก็ยังไม่สาย บางทีเมื่อถึงตอนนั้นอาจจะมีวิธีก็ได้
อย่างไรตอนนี้เธอก็ร้อนใจไปก็ไม่มีประโยชน์ อะไร มัวแต่มารออยู่บนนี้ก็มีแต่จะเสียเวลา เธอต้องรีบหน่อย หากมีใครมาเข้า แล้วเธอยังต้องสู้ด้วย ตอนนั้นแผนการทั้งหมดคงพังไม่เป็นท่า
หลังจากคิดได้เช่นนั้น เสิ่นซูหลีก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เธอนั่งลงบนเรือ เรือก็ลอยเลื่อนไปโดยอัตโนมัติ และมุ่งหน้าไปยังทิศทางของแท่นบูชาสืบทอดมรดกพอดี