กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสิ่นอันรั่วมองจู้เยี่ยนด้วยความลำพองใจ เธอลูบกระบี่รั่วสุ่ยในมือเบาๆ รู้สึกถึงความฮึกเหิมยิ่งขึ้น
มู่หานเห็นภาพนี้ก็ตระหนักว่าสถานการณ์ไม่ปกติ เขาไม่ได้ขยับตัว ตัดสินใจดูสถานการณ์ก่อน ทั้งสองคนสู้กัน จะมาลากเขาให้เดือดร้อนไปด้วยไม่ได้
“มู่หาน! เจ้ายังรออะไรอยู่! ไม่ได้ตกลงกันไว้หรือว่าจะช่วยข้า?” จู้เยี่ยนรู้ดีว่าหากตนเองไม่ทำอะไรเล็กๆ น้อยๆ คงไม่มีทางหนีไปจากสายตาของเสิ่นอันรั่วได้ ต้องลากมู่หานลงน้ำก่อน
“ศิษย์พี่หมู่ ศิษย์พี่ร่วมมือกับนางหรือ?” ในใจเสิ่นอันรั่วไม่ได้ประหลาดใจเลย
“ฉันไม่ได้ทำ!”