กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เลือดจากแผลบาดเจ็บกำลังไหลออกมาไม่หยุด เสิ่นอันรั่วขมวดคิ้วเล็กน้อย ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแต่สุดท้ายก็หยิบสมุนไพรโอสถรักษาแผลออกมาจากตัว แล้วเอ่ยกับมู่หานว่า “ศิษย์พี่มู่ ช่วยฉันต้านไว้หน่อย ฉันจะรักษาแผลให้เขา”
ตอนนี้พวกเขาคือตั๊กแตนบนเชือกเส้นเดียวกัน ใครก็ขาดใครไม่ได้ หากคนผู้นี้ตาย พลังทำลายล้างของวิญญาณกระบี่ตัวนั้นจะไม่พุ่งเป้ามาที่พวกเขาหรอกหรือ
แม้มู่หานในใจจะไม่ยินยอม แต่ตอนนี้เขาก็รู้ดีว่าหากไม่ช่วยเหลือ คนผู้นี้ต้องตายอย่างแน่นอน และเมื่อถึงตอนนั้นนอกจากจะทำเสิ่นอันรั่วเดือดร้อนแล้ว บางทีตัวเขาเองก็อาจโดนหางเลขไปด้วย ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เขาก็ทำได้เพียงกัดฟันเข้าไปช่วยเหลือ