กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“นายท่าน คุณคงไม่ได้กำลังสงสัยว่า...” เสี่ยวม่อค่อนข้างฉลาด เขาเหลือบมองตามสายตาของเสิ่นซูหลีไป
“อืม ใช่แล้ว เป็นอย่างที่เธอคิดนั่นแหละ” เสิ่นซูหลีพยักหน้า
“ถ้าอย่างนั้นเราเริ่มลงมือกันเลย ผมจะไปกวาดล้างพวกของที่อยู่บนพื้นให้หมดเอง แบบนี้น่าจะมองเห็นได้ชัดเจนครับ” เสี่ยวม่อเสนอตัวด้วยความกระตือรือร้น
“ได้ แต่ว่าเธอต้องพกไข่มุกเรืองแสงไปหลายๆ เม็ดหน่อยนะ” เธอเกรงว่าหากร่างของเขาหลอมรวมเข้ากับความมืดในภายหลัง อาจจะถูกอสูรวิญญาณตัวนั้นจ้องเล่นงานเอาได้
“รับทราบครับ นายท่าน” เสี่ยวม่อพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง