กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ต้าจวิ้นส่ายหัวไปมา แล้วใช้ปีกตบเขาเบา ๆ สองสามที
“เธอให้ฉันไปทางไหน” เจียงหลีหันไปมองทิศตรงข้ามกับที่มาของเสียงร้องประหลาดเมื่อครู่
“จิ๊บ ๆ”
“แต่ฉันก็ยังอยากไปดูสักหน่อย ว่าทางนั้นมันมีอะไรกันแน่”
ต้าจวิ้นกลอกตาใส่เจียงหลี โกรธจนพูดออกมาได้ แต่เสียงยังอ่อนเหมือนเด็ก “ไม่อยากตายก็อย่าไป ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวฉันก็ปกป้องนายไม่ได้”
เจียงหลี: “...”
เขาเป็นคนที่เชื่อฟังคำเตือนมาตลอด ในเมื่อไปทางนั้นมีอันตราย เขาก็ไม่ไป
“ได้ ฉันไม่ไปแล้ว ฉันจะไปทางนั้น” เขาพูดเสียงเบา
“อือ เชื่อฟังฉันก็ถูกแล้ว” เสียงเล็ก ๆ อ่อนหวานของต้าจวิ้นจริงจังยิ่ง