กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสิ่นอันรั่วรู้สึกเหมือนสมองถูกอะไรบางอย่างลวงอยู่ นางส่ายศีรษะแรง ๆ อยากสลัดความรู้สึกพร่ามัวนั้นออกไป
“ก็เธอ! ก็เธอ! เธอเป็นคนแอบอ้างตัวตนของฉัน ใช้ชีวิตที่ฉันควรจะได้ใช้ เธอจะต้องตายไม่ดี! เธอจะต้องตายไม่ดี!” ความเกลียดชังของหญิงสาวค่อย ๆ กลายเป็นความแค้นเคือง
ในชั่วพริบตา เสิ่นอันรั่วรู้สึกเพียงแผ่นหลังเย็นวาบ ราวกับถูกงูพิษจับจ้อง นางเพิ่งทำอะไรลงไป? พูดอะไร? นางรู้สึกอยู่ตลอดว่าตัวเองลืมเรื่องสำคัญบางอย่างไป นางไม่ควรมาอยู่ที่นี่ใช่ไหม
ถ้าอย่างนั้นนางควรไปที่ไหน? แล้วนางเป็นใคร?