กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงหลีละอายที่จะพูดเสียด้วยซ้ำ เสื้อผ้าที่เขาสวมอยู่ตอนนี้นับเป็นชุดที่ดีที่สุดในบรรดาเสื้อผ้าทั้งหมดของเขาแล้ว พวกผู้บำเพ็ญชายหลายคนเกือบจะรักษาพรหมจรรย์ไว้ไม่ได้
คิดถึงตรงนี้ เจียงหลีก็รู้สึกหวาดเสียวไม่หาย เลือดหลั่งได้ หัวขาดได้ แต่พรหมจรรย์เสียไม่ได้! น่ากลัวเหลือเกิน
“เป็นอะไรไป เกิดอะไรขึ้นกันแน่ พวกคุณทีละคน ๆ ทำไมสีหน้าซีดเซียวขนาดนี้” เสิ่นซูหลีรู้สึกอยู่ตลอดว่าพวกเขาไม่ได้ถูกตี แต่ถูกทำให้ตกใจ
“ศิษย์น้องหญิง ฉัน... พวกเรา...” จินฉานอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ อยู่นาน ก็พูดไม่ออกสักที
หลิ่วเซี่ยฮุ่ยถึงกับเอ่ยว่า “เฮ่ เรื่องในอดีตไม่น่าหวนนึก พวกเธออย่าถามเลย!”