กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ได้! ฉันกลับไปหยิบของก่อน คุณรอเดี๋ยว!”
“ได้! เร็วหน่อย!”
ไม่นานมู่หานก็ออกมา เขามองอู๋จื้อปินที่ยังยืนอยู่ที่เดิมแล้วกล่าวว่า “ไปกันเถอะ ศิษย์พี่อู๋!”
“ได้!” อู๋จื้อปินพลันได้สติ ความลังเลในดวงตาค่อย ๆ จางหาย ถูกแทนที่ด้วยความสงบนิ่ง
“ศิษย์พี่อู๋ ทำตามแผน!”
“ได้”
อู๋จื้อปินมาถึงหน้าประตูห้องของฉินซุ่ยซุ่ยแล้วเคาะประตู “ศิษย์น้องหญิงฉิน เธออยู่ข้างในหรือเปล่า”
ฉินซุ่ยซุ่ยขมวดคิ้ว
อู๋จื้อปินหรือ เขามาทำอะไร
“ศิษย์น้องหญิงฉิน เธอยังสบายดีหรือเปล่า”