กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหมิงเถียนมองเจียงหลีด้วยความอิจฉา เสิ่นซูหลีจึงหันไปถามเบาๆ “ศิษย์พี่หญิงเหมิง คุณอยากได้โอสถร้อยสัตว์บ้างไหมคะ?”
“ไม่ๆๆ ไม่ต้องหรอก ฉันยังไม่มีสัตว์วิญญาณเลย จะเอาโอสถไปทำไม?” เธอเองก็อยากได้ แต่เสียดายที่ไม่มีสัตว์วิญญาณ จึงต้องตัดใจ
“เอ่อ... ได้ค่ะ ไว้ถ้าวันหลังศิษย์พี่หญิงมีสัตว์วิญญาณแล้ว สามารถมาหาฉันได้ตลอดเลยนะคะ อย่างอื่นฉันอาจจะไม่มาก แต่โอสถฉันมีเยอะค่ะ”
“ศิษย์น้องหญิงเล็ก วางใจได้เลย ถึงเวลานั้นฉันไม่เกรงใจเธอแน่” เธอกล่าวอย่างมั่นใจ