กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“วางใจได้เลยนะ แขกน้อย ข้ากับมันมีเรื่องบาดหมางกันอยู่แล้ว เป็นไปไม่ได้ที่ข้าจะปล่อยมันไปง่าย ๆ แบบนั้น อีกอย่าง สถานการณ์เมื่อครู่ข้าก็อัดไว้แล้ว ต่อให้ไปถึงเจ้าเมือง ข้าก็มีหลักฐาน” เหล่าโหยวโถวหัวเราะ
เขาไม่กลัวหวังโหลวเหมินจะมาหาเรื่อง เพราะไอ้แก่หวังโหลวเหมินนั่นสู้เขาไม่ได้ เขายังอยากให้มันมาหาเรื่องด้วยซ้ำ ถ้าเป็นเช่นนั้นเขาก็จะได้อัดมันให้สะใจสักที
แต่ว่า ไอ้หมอนี่คงไม่ทำแบบนั้นหรอก
“งั้นพวกเราไปก่อนนะ”
“ได้เลย! แขกทั้งหลาย ยินดีต้อนรับมาอีกครั้งนะ”
เหล่าโหยวโถวรีบตะโกนขึ้นมา