กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากหวังเสี่ยวเจ้าเก็บสมุนไพรโอสถเข้าแหวนเก็บสมบัติแล้ว เสิ่นซูหลีก็แจกยาต้านหนาวให้พวกเขาอีกคนละหนึ่งขวด “ถ้าทนไม่ไหวจริง ๆ ก็กินเสีย อย่าให้ตัวเองบาดเจ็บ ส่วนสมุนไพรโอสถไม่ต้องห่วง ฉันยังมีอีก”
หลิวเทียนรุ่ยมองตาละห้อย เขาก็อยากได้เหมือนกัน ถึงแม้สมุนไพรโอสถที่เขาหลอมเองจะได้ผลดีไม่น้อย แต่เขาก็อยากได้ของที่เสิ่นซูหลีหลอม ไม่รู้เป็นเพราะอะไร เขารู้สึกอยู่เสมอว่าสมุนไพรโอสถของนางดีกว่าของเขาอยู่สักหน่อย
“เธอนี่ใจป้ำเกินไปแล้ว ฉันพกมาทั้งหมดแค่ 10 ขวด เธอคงไม่ได้เตรียมไว้ 20 ขวดหรอกนะ” หลิวเทียนรุ่ยมองเสิ่นซูหลีอย่างตกใจ