กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เอ่อ… พวกเราก็ดูเหมือนจะไม่หิวเหมือนกัน พวกเธอกินเถอะ ไม่ต้องสนใจพวกเราหรอก” หลิ่วเซี่ยฮุ่ยกับจินฉานสบตากันแล้วเอ่ยขึ้นมาพร้อมกัน
ทั้งสองต่างรู้สึกว่ารอบคอบไว้หน่อยจะดีกว่า อีกอย่าง คนผู้นี้ก็ไม่ได้สนิทสนมกับศิษย์น้องหญิงเล็ก ใครจะรู้ว่าจะคิดร้ายต่อพวกเขาหรือไม่ พวกเขาไม่หิวจริง ๆ ไม่กินก็ไม่เป็นไร อีกอย่างมีเม็ดยาละเว้นธัญพืชอยู่แล้ว จะกินข้าวไปทำไมกัน
ดังนั้นท่ามกลางสายตาของทุกคน เสิ่นซูหลีก็ยังคงกินข้าวต่อไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เดิมทีเจียงหลียังค่อนข้างร้อนใจอยู่บ้าง ทว่าหลังจากเห็นสวี่เยี่ยนชิงกินกับข้าวแบบเดียวกับเสิ่นซูหลี เขาก็พลันหายกังวลทันที
คนผู้นี้กินเองด้วย ในเมื่อเขาก็กิน นั่นก็แสดงว่ากับข้าวไม่มีปัญหาอะไร เช่นนั้น เขาก็กินได้น่ะสิ