กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในช่วงที่เขาอดใจไม่ไหวเกือบจะติดต่อนายน้อย นายน้อยก็ส่งเสียงผ่านกระแสจิตมาบอกข่าวเขาเอง
“งั้นก็ได้ รอต่อไป นายกลับไปก่อนเถอะ คนมาถึงแล้วค่อยมาบอกฉัน หรือจะให้นายน้อยของพวกนายติดต่อฉันโดยตรงเลยก็ได้เหมือนกัน” เสิ่นซูหลีรู้สึกว่าการต้องคอยวิ่งวุ่นไปมาแบบนี้มันน่ารำคาญ
“ไม่เป็นไรครับ ถึงตอนนั้นผมมาเรียกคุณเอง” หลิวเทียนรุ่ยรีบกล่าว
ที่เขาไม่ทำตามที่เสิ่นซูหลีบอกก็เพราะมีเหตุผลส่วนตัว และเขารู้ดีว่านายน้อยไม่ชอบให้คนแปลกหน้ามารบกวน ดังนั้นเพื่อตัวนายน้อยและเสิ่นซูหลีแล้ว เขาลำบากนิดหน่อยก็ไม่เป็นไร
“ได้ครับ ยังไงก็ได้ ขอแค่คุณไม่กลัวลำบากก็พอ” เสิ่นซูหลีตอบรับอย่างยินดี