กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ตาแก่ ใครจะทำไม่ได้ก็ได้ทั้งนั้น แต่ไม่มีทางเป็นเธอแน่ ถ้าเธอหลอมโอสถง่าย ๆ แบบนี้ไม่ออก งั้นคนที่หลอมออกก็คงเหลือไม่กี่คนแล้วล่ะ” เฉินเหนียนขมวดคิ้วพูด
“หา เจ้ายัยนี่เก่งขนาดนั้นเลยรึ เฉินซานเอ๊ย เจ้าบอกเตี่ยตามตรงสิ ระหว่างเจ้าที่หลอมโอสถเก่ง กับยัยหนูนั่น ใครเก่งกว่ากัน” ในความทรงจำของเฉินป้าทีเ หลอมโอสถของลูกชายก็นับว่าเก่งถึงขีดสุดแล้ว
เฉินเหนียนตอบโดยไม่ลังเล “ก็ต้องเป็นเธออยู่แล้ว ผมเทียบกับเธอแล้ว ต่างกันราวฟ้ากับดิน”
เฉินป้าที “!!!”
เฉินป้าทีหันไปมองเสิ่นซูหลีอีกครั้ง คราวนี้เขามองเธอด้วยสายตาที่แตกต่างออกไป