กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พี่สาวคะ ยาพวกนี้ คงจะไม่ใช่ว่าคุณ...” เสิ่นอันรั่วรีบเอามือปิดปากตัวเอง ราวกับว่าเผลอพูดอะไรที่ไม่ควรพูดออกไป
เสิ่นซูหลียิ้มเบา ๆ เธอรู้อยู่แล้วว่าเสิ่นอันรั่วต้องหาโอกาสใส่ร้ายเธอ และก็เป็นไปตามคาด ตอนนี้เริ่มขึ้นแล้วสินะ
ถึงแม้เธอจะไม่ได้พูดออกมาตรง ๆ แต่เธอก็รู้ดีว่าเธอต้องการจะสื่ออะไร ไม่ใช่แค่เธอ แต่ทุกคนที่อยู่ที่นี่ต่างเข้าใจความหมายของเธอแล้ว
อย่างไรเสีย ครั้งที่แล้วมหกรรมการหลอมโอสถเธอไปในฐานะเสิ่นลิ่ว เสิ่นอันรั่วไม่รู้ว่าคนผู้นั้นคือเธอ
“พรูด! เสิ่นอันรั่ว เธอคงไม่ได้จะบอกว่ายาพวกนี้เป็นของที่ฉันขโมยมาหรอกนะ?” เสิ่นซูหลีอดไม่ได้ที่จะหลุดขำออกมา เพราะมันน่าขันจริง ๆ