กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อวี๋เทียนฮวารู้สึกตัวตื่นจากภวังค์ รีบเก็บแรงกดดันพลังของตนเองกลับไป แล้วมองเสิ่นอันรั่วด้วยความห่วงใย “อารั่ว พ่อขอโทษ อาจารย์ไม่ได้ตั้งใจ เธอเป็นอะไรหรือเปล่า”
ใบหน้าที่ซีดเซียวของเสิ่นอันรั่วปรากฏรอยยิ้มฝืนๆ “อาจารย์ ฉันไม่เป็นไรค่ะ ไม่ต้องห่วง”
เธอหยิบสมุนไพรโอสถเม็ดหนึ่งมากิน สีหน้าของเธอจึงดูดีขึ้นมาก
“อารั่ว ถ้าเธอรู้สึกไม่สบาย ก็กลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ เรื่องนี้เธอไม่ต้องกังวลไปหรอก”
“แล้วอาจารย์วางแผนจะทำอย่างไรคะ” เสิ่นอันรั่วถามขึ้นกะทันหัน
“ไม่รู้สิ ดูไปก่อนว่าสามารถจับตัวคนมาได้หรือไม่ค่อยว่ากัน”
“อาจารย์ มีคำพูดหนึ่ง ไม่รู้ว่าอารั่วควรพูดหรือไม่” เสิ่นอันรั่วดูเหมือนลังเลอยู่ครู่ใหญ่ถึงได้เอ่ยปาก