กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"แล้วยังรออะไรอยู่ ไปกันเถอะ"
เสิ่นซูหลีเปิดประตูออกไปตรงห้องหลอมโอสถข้างๆ ทันใด หลิวเทียนรุ่ยก็รีบตามไปด้วย ขณะนี้เขาตื่นเต้นมากจนแทบกระโดดขึ้นมาได้ ถ้าไม่ใช่เพราะยังมีสติอยู่ เขาคงกระโดดโลดเต้นต่อหน้าเสิ่นซูหลีไปแล้ว
"เข้ามาได้เลย ปรมาจารย์หลิว"
"ได้" หลิวเทียนรุ่ยมองดูห้องหลอมโอสถของเสิ่นซูหลีอย่างเงียบๆ ห้องของเธอเล็กกว่าของเขามาก ไม่มีเฟอร์นิเจอร์อะไร มีเพียงขวดเครื่องปั้นสีขาวเล็กๆ วางอยู่บนโต๊ะข้างๆ ดูโดยรวมแล้วช่างเรียบง่ายเหลือเกิน
หลิวเทียนรุ่ยมองไม่ไหว ยังไม่ทันที่เสิ่นซูหลีจะพูดอะไร เขาก็เริ่มช่วยจัดห้องให้เธอด้วยตัวเอง