กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสิ่นซูหลีก็กลุ้มใจไม่น้อย ในสถานการณ์แบบนี้ พวกเขาทำได้เพียงหาที่สักแห่งชั่วคราว ให้เธอผ่านภัยฟ้าก่อนแล้วค่อยรีบกลับสำนัก
เธออยากให้น้าพวกเขาโดยสารนาวาเหินกลับไปก่อนก็จริง แต่เธอรู้ว่าเขาจะไม่ยอม จึงไม่คิดจะพูดออกไป
“ขอโทษนะน้า นี่เป็นอสนีภัยของฉัน พวกเราต้องลงไปก่อน หาที่ผ่านภัยฟ้า พอผ่านเสร็จแล้วค่อยออกเดินทางกลับสำนัก” เสิ่นซูหลีมองเสิ่นจวินอี้และเจียงหลีอย่างขอโทษ ส่วนห้าคนที่เหลือ เธอไม่ได้ติดค้างอะไรพวกเขา จึงไม่จำเป็นต้องขอโทษ