กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิวหยวนกุมแก้มตัวเองด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เธอมุทะลุเงยหน้ามองคนที่ลงมือตบเธอ ปากสั่นระริกเอ่ย “ท่านถึงกับลงมือตบฉันเพื่อคนนอก! ฉันเป็นหลานสาวแท้ ๆ ของท่านนะ!”
“ที่ฉันตบเธอ ก็เพื่อตัวเธอเอง! พอได้แล้ว อย่าพูดอะไรอีก!” หากเขาไม่เห็นสีหน้าที่เย็นชาขึ้นเรื่อย ๆ ของเสิ่นจวินอี้เมื่อครู่ เขาคงไม่ลงไม้ลงมือกับเธอ จะโทษก็ต้องโทษที่เธอปากพล่อยไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจเอง
อย่าว่าแต่เธอเป็นแค่หลานสาวเลย ต่อให้เป็นลูกสาวแท้ ๆ ของเขามาเอง เขาก็จะสั่งสอนเช่นกัน อย่างน้อยก็ยังดีกว่าต้องมาเสียชีวิตแล้วทำให้พวกเขาเดือดร้อนไปด้วย
“ท่านอาที่สอง ท่าน...”