กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“หึหึ... เจ้าสำนักเสิ่นช่างพูดเล่นเสียจริง พวกเราจะมีอาวุธลับอะไรกัน ก็แค่โชคดีเท่านั้น พูดไปแล้วก็เป็นเรื่องบังเอิญที่โชคของทั้งสองสำนักดีพอ ๆ กัน” รอยยิ้มของอวี๋เทียนฮวาไม่ส่งไปถึงแววตา
เสิ่นจวินอี้เพียงยิ้มไม่ตอบ
บรรยากาศระหว่างสองสำนักเริ่มตึงเครียดขึ้นในทันที ครู่ต่อมาอวี๋เทียนฮวาก็ไม่อาจต้านทานแรงกดดันได้อีก เขาปรายตามองเสิ่นจวินอี้เล็กน้อยก่อนจะหันหลังเดินจากไป
“ท่านเจ้าสำนัก ท่านไม่เป็นอะไรนะขอรับ” สวีฮุยรีบก้าวเข้ามาสอบถาม
“ไม่เป็นไร ไปกันเถอะ พวกเราก็ไปตรงนั้นเหมือนกัน”
“ตกลง”