กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สวี่จิ้งชวน: “!!!”
เสิ่นซูหลี: “???”
สวี่จิ้งชวนตบฝ่ามือกระแทกเนื้อสัตว์วิญญาณชิ้นนั้นจนกระเด็นออกไปในทันที แต่สัตว์อสูรที่ได้กลิ่นก็ทยอยรวมตัวกันเข้ามาแล้ว
ชายคนนั้นเห็นว่าโจมตีพลาด จึงโยนเนื้อสัตว์วิญญาณอีกหลายชิ้นมาทางเสิ่นซูหลีและพวก
เสิ่นซูหลีชำเลืองตามองแล้วฟาดพลังวิญญาณออกไปในทันที ถึงกระนั้นก็ยังไม่อาจหยุดยั้งการเข้าใกล้ของสัตว์อสูรเหล่านั้นได้
“ชั่วช้าสุด ๆ!” สวี่จิ้งชวนมองชายคนนั้นแวบหนึ่ง เขาจำได้ นั่นคือหลงเฉียน ศิษย์สำนักเมฆร่วง