เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เอาล่ะ เสิ่นอันรั่ว คราวนี้ถึงตานายแล้ว ขอเพียงเธอสาบานต่อวิถีสวรรค์ได้...”
“เมื่อกี้ฉันกำลังจะสาบานอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ พี่นั่นแหละที่มาขัดฉัน” เสิ่นอันรั่วกลัวว่าเสิ่นซูหลีจะพูดเรื่องที่ไม่เป็นผลดีต่อตนออกมา จึงรีบเอ่ยตัดบทขึ้นทันควัน
“เธอแค่สาบานว่า ‘รากวิญญาณของเสิ่นซูหลีไม่ได้อยู่ในร่างของฉัน มิฉะนั้นวันข้างหน้าเมื่อเลื่อนขั้นจะไม่อาจผ่านภัยฟ้าได้สำเร็จ’ เพียงเท่านี้ทุกคนก็จะเชื่อเธอ และยังลบล้างคำพูดของฉันได้ด้วย เธอจะกล้าไหมล่ะ” เสิ่นซูหลีจ้องมองเสิ่นอันรั่วตาเขม็ง
คำสาบานเช่นนี้สำหรับคนธรรมดาอาจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่สำหรับผู้บำเพ็ญแล้ว มันร้ายแรงอย่างยิ่ง พวกเขาบำเพ็ญเพียรแต่เดิมก็เพื่อเลื่อนขั้น และสุดท้ายก็เพื่อทะยานสู่สวรรค์ หากไม่อาจเลื่อนขั้นได้ เช่นนั้นพวกเขาจะต่างอะไรกับคนพิการเล่า