กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสิ่นซูหลีเห็นเธอเป็นแบบนี้ ก็ไม่สามารถตำหนิเธอได้อีกในขณะนั้น จริงๆ แล้วก็เป็นตัวเธอเองที่ไม่ได้ถาม คิดไปเองก่อนจึงทำให้เกิดความเข้าใจผิดครั้งใหญ่แบบนี้ขึ้นมา
เสิ่นซูหลีก้าวสามก้าวเป็นสองก้าววิ่งกลับไป รีบก้มหยิบไข่หงส์จากพื้นขึ้นมา แล้วยังหยิบผ้าเช็ดหน้าเล็กๆ ของตัวเองออกมาเบาๆ เช็ดให้มัน เช็ดฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนเปลือกไข่ให้สะอาดหมดจด
อุ้มมันขึ้นมาด้วยความเจ็บใจแล้วจูบมันเบาๆ "ลูกน้อยสีแดงที่เชื่อฟังของฉัน เป็นความผิดของฉัน ไม่ควรปล่อยให้เธออยู่บนพื้น วางใจเถอะ แค่ต้นหงอนไก่หนึ่งต้นเท่านั้นเอง ถึงแม้จะ 10 ต้น เพื่อเธอฉันก็ต้องขุดกลับไป!"