กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เวลานี้ ณ สำนักวิญญาณมังกร
“เปรี้ยง” เสียงหนึ่งดังขึ้น เสิ่นจวินอี้ที่นัยน์ตาเรียบเฉยกลับหวาดกลัวอย่างขีดสุด มือทั้งสองสั่นเทาขณะสัมผัสป้ายชีวิตที่เป็นของเจียงหลี ปากพึมพำกับตัวเอง: “เป็นไปไม่ได้! ไม่จริง! พวกเขาไปช่วยเสี่ยวหลีแล้ว เขาต้องไม่เป็นไร ต้องไม่เป็นไรแน่!”
เสิ่นจวินอี้ได้สติ รีบใช้พลังวิญญาณซ่อมแซมป้ายชีวิตของเจียงหลี พยายามหยุดรอยร้าวบนป้ายชีวิตที่ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ
ทว่าไม่ว่าเขาจะซ่อมแซมอย่างไร รอยร้าวบนป้ายชีวิตก็ยังคงอยู่ และจากรอยร้าวเดียวก็กลายเป็นรอยแตกดุจใยแมงมุมมากมาย