กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสิ่นซูหลีมองเล่อจิ่งหลงสักครั้งแล้วก็เบือนสายตาหนี เธอไม่มีทางยื่นสมุนไพรโอสถของตัวเองให้เล่อจิ่งหลงหรอก ไม่อย่างนั้นก็จะถูกแลกเปลี่ยนอย่างเดียว
"เธอกำลังทำอะไรอยู่? หลอมโอสถเสร็จแล้วเหรอ? อย่าบอกนะว่ากำลังหลอมโอสถมั่ว ๆ!"
"ใช่เลย ฉันก็คิดว่าเป็นไปไม่ได้ เพิ่งผ่านไปแค่นี้ แม้จะเป็นนักหลอมโอสถระดับสี่ก็คงไม่มีทางหลอมโอสถเสร็จเร็วขนาดนี้หรอก"
"ใช่แล้ว คงจะสละสิทธิ์แน่ ๆ..."
แม้พวกเขาจะพูดอย่างนั้น แต่สายตากลับมุ่งกลับไปที่เสิ่นซูหลีอีกครั้ง ไม่ใช่เพราะอะไร เพียงเพราะเสิ่นซูหลีเดินทีละก้าวเข้าหาผู้สอบหลายคนนั้นแล้ว พวกเขาอยากเห็นว่าเธอจะทำอะไร