กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสิ่นซูหลีมองไปอย่างเบื่อหน่าย ผ่านไปครู่หนึ่ง เธอหันไปมองผู้สอบของรอบนี้ “เอ่อ…ฉันทำธุระของตัวเองได้ไหม”
การรอเปล่า ๆ อยู่ที่นี่ก็แค่เสียเวลา สู้หลอมโอสถเพิ่มอีกหน่อยดีกว่า
“ไม่ได้! ตามกฎ คุณต้องนั่งดูอยู่ที่นี่!” โจวหงกวงมองเสิ่นซูหลีด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“ก็ได้”
เสิ่นซูหลีรู้ว่าคนคนนี้ดูเย็นชา ไม่มีทางต่อรองแน่ เธอจึงเลิกสนใจ ดูผู้คนด้านล่างหลอมโอสถไปพลาง ปล่อยประสาทเทวะจมเข้าไปในมิติ จัดการมิติของตัวเอง ส่วนภายนอกนั้นเธอบอกจิวจิ่วให้ช่วยอำพรางไว้แล้ว
ดังนั้นในสายตาคนนอก เสิ่นลิ่วเพียงแต่มองผู้คนด้านล่างหลอมโอสถอย่างเบื่อหน่าย