กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ท่านทำไม่ได้ ไม่ได้แปลว่าคนอื่นจะทำไม่ได้ และไม่ได้หมายความว่าฟืนจะหลอมโอสถไม่ได้” เสิ่นซูหลีพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เหมือนกำลังอธิบายเรื่องปกติธรรมดาเรื่องหนึ่ง
“ที่เธอพูดก็ดูมีเหตุผลนะ แล้ว...แล้วยัยเด็กสำนักว่านฉงซานคนนั้นไม่ใช้ฟืนหลอมโอสถหรอกหรือ แล้วนั่นก็หลอมสำเร็จไม่ใช่หรือไง?”
“ดูแล้วรู้เลยว่าแกไม่ได้ดูตั้งแต่ต้นจนจบ ยัยเด็กนั่นไม่ได้จุดไฟซะหน่อย ก็เลยไม่ได้ใช้ฟืนหลอมโอสถ ดังนั้นโอสถในเตานั่นของเธอก็ไม่ถือว่าหลอมด้วยฟืนหรอก” อีกคนหนึ่งอธิบายเสริมขึ้นข้าง ๆ
“อ๋อ เป็นอย่างนี้นี่เอง...”