กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ ฉันก็ควรส่งคนที่ไว้ใจได้ไปสักคน!” อวี๋หยางฮวาเดินวนไปมาอยู่ข้างล่างด้วยความร้อนใจ ไม่มีทางเลย เขาทั้งเตือนเธอไม่ได้ ทั้งดึงเธอลงมาจากข้างบนก็ไม่ได้ ได้แต่ร้อนใจอยู่คนเดียว
“ทำยังไงดี! ลองดูว่าพอจะหยุดเธอได้ไหม!”
“เป็นไปไม่ได้แน่ ยันต์ส่งเสียงบนนั้นถูกห้ามไว้ พวกเราไม่มีทางส่งเสียงถึงเธอได้”
สองคนพูดพลางมองเห็นความจนปัญญาในดวงตาของกันและกัน
เธอใช้ฟืนจะหลอมโอสถอะไรได้ ปกติก็หลอมไม่ค่อยเป็นรูปเป็นร่างอยู่แล้ว ในสำนักของพวกเขา มีเพียงเกิงเหลียนที่มีพื้นฐานดีกว่าคนอื่นสักหน่อย จึงส่งเธอมา แต่ผลกลับเป็น…
“ดูท่าปีนี้ก็หมดหวังแล้ว…”