กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ใช่แล้วครับ! เรื่องหินวิญญาณไม่มีปัญหาเลย ขอแค่พวกคุณยอมขายพฤกษาวิญญาณให้พวกเรา!” อีกคนก็รีบพูดขึ้น กลัวว่าเสิ่นอันรั่วทั้งสองจะไม่ยอมขาย
“พวกเราทุกคนล้วนเป็นสหายเต๋า ฉันก็อยากขายให้พวกคุณนะ แต่พฤกษาวิญญาณของพวกเราก็เพิ่งจะครบพอดี ถ้าขายให้พวกคุณ พวกเราคงส่งงานไม่ผ่านแน่ค่ะ!” เสิ่นอันรั่วกวาดสายตามองทุกคนด้วยความลำบากใจ
“พวกเรายินดีจ่ายในราคาสูง อีกทั้งยังแถมการเป็นหนี้บุญคุณจากสำนักของพวกเราด้วยครับ!” ชายหนุ่มคนหนึ่งกัดฟันพูดราวกับยอมตาย
“แบบนี้…แบบนี้จะไม่ดีหรือเปล่านะ……” เสิ่นอันรั่วพูดอย่างลังเล
คนผู้นั้นพอเห็นความหวัง ดวงตาก็เป็นประกาย ยิ่งพยายามหนักกว่าเดิม “จะไม่ดีตรงไหนครับ! ผมว่าดีออก งั้นเอาตามนี้เลย!”