กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากผู้อาวุโสและเจ้ายอดทั้งหลายพาศิษย์ของตนจากไป โถงใหญ่ทั้งหลังก็เงียบลง
“น้า…”
“อาหลี เจ้ายัยคนนี้ อยู่ ๆ ก็วิ่งออกไป ไม่มีใครติดต่อเจ้าได้ เจ้าเกือบทำให้น้าขวัญเสียตายแล้ว” บนใบหน้าของเสิ่นจวินอี้ในตอนนี้ยังเผยความหวาดเสียวอยู่รำไร
“น้า ขอโทษนะ อาหลีทำให้น้าเป็นห่วง ดูนี่สิ” เสิ่นซูหลีนำหินวิญญาณที่ตัวเองหาได้ออกมาทั้งหมดอย่างเบิกบานใจ
นางรู้ว่าคนตรงหน้าเป็นห่วงนางด้วยใจจริง ดังนั้นต่อเขา นางก็อยากตอบแทนด้วยใจจริง ไม่อยากหลอกลวง