กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ได้ ตามใจเธอ ศิษย์น้องหญิงเล็ก นั่งตรงนี้สิ” เจียงหลีรีบเลื่อนเก้าอี้ตรงหน้าออก จากนั้นก็ช่วยเสิ่นซูหลีจัดถ้วยตะเกียบ แล้วก็คอยตักอาหารใส่ถ้วยเธออย่างไม่หยุด
ไม่นานในถ้วยของเสิ่นซูหลีก็เต็มไปด้วยเนื้อสัตว์มากมาย มุมปากเธอกระตุกเล็กน้อย มองเจียงหลีอย่างจนปัญญา: “ศิษย์พี่ห้า พี่ไม่ต้องมัวแต่ตักให้ฉัน พี่ก็ทานด้วยสิคะ”
“อืม ฉันทานแล้ว โต๊ะตั้งใหญ่ขนาดนี้” เจียงหลียังคงตักเนื้อใส่ถ้วยเสิ่นซูหลีอีกถ้วย จากนั้นก็ยกถ้วยตะเกียบของตัวเองขึ้นมาทานอย่างเอร็ดอร่อย
ทานอาหารแบบนี้ถึงจะมีรสชาติ ทานโอสถงดอาหารอย่างเดียวจะไปรู้รสชาติอะไรกัน