กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หนังสือเล่มนั้นบินเข้ามา ถูไถชายเสื้อของเสิ่นซูหลีอย่างสนิทสนม สั่นหน้ากระดาษของตัวเอง ตรงหน้าเสิ่นซูหลีมันเหมือนนกยูงน้อยที่กำลังหยิ่งผยองโอ้อวดตัวเอง
“เธอตามฉันออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่” เสิ่นซูหลีมองหนังสือเก่าคร่ำคร่าตรงหน้าอย่างสำรวจ
เธอไม่ทันสังเกต แม้แต่ผู้อาวุโสสวีฮุยก็ไม่ทันสังเกต ไม่ใช่ว่าต้องรับเป็นนายก่อนถึงจะออกมาได้หรือ เธอก็ไม่ได้ทำสัญญารับเป็นนายเลยนี่
“ก็ตั้งแต่ตอนที่เธอเปิดหนังสือเก่าเล่มนั้นหน้าที่สอง ฉันก็ออกมาแล้ว!” เสียงเด็กอ่อน ๆ ดังขึ้นในห้อง
“งั้นที่จริงหนังสือพวกนั้นกำลังกลัวเธออยู่หรือ” เสิ่นซูหลีเอานิ้วเรียวขาวลูบคางตัวเองเบา ๆ มองหนังสือเก่าอย่างสำรวจ พลางยืนยัน