กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขายื่นมือออกไป วางมือตรงหน้าเสิ่นซูหลี เสิ่นซูหลีรวบรวมพลังรักษาในตันเถียนแล้วส่งเข้าไปในร่างกายเสิ่นจวินอี้ทันที
ครู่ต่อมา คิ้วที่ขมวดแน่นของเสิ่นจวินอี้ค่อย ๆ คลายลง ทั้งตัวสบายจนอยากนอน แต่คิดถึงสิ่งที่รับปากไว้ก็รีบตั้งสติขึ้นมาทันที
ประมาณหนึ่งก้านธูป เสิ่นซูหลีเก็บมือกลับ สีหน้าหวานที่เดิมเปล่งปลั่งก็ซีดลงมาก “น้า เรียบร้อยแล้ว”
“อาหลี เธอไม่เป็นไรใช่ไหม” เสิ่นจวินอี้มองเสิ่นซูหลีอย่างห่วงใย ถ้ารู้แต่แรกว่าการรักษาเขาจะทำให้นางใช้พลังวิญญาณมากขนาดนี้ เขาพูดอย่างไรก็ไม่ยอมรับ